Τ' αστέρια ευθυγραμμίστηκαν σε ένα μαύρο, μεθυσμένο φόντο!
Λίγες στάλες του λευκού, δίνουν περιγράμματα αστερισμών.
Και μια λωρίδα από πολύχρωμες μουτζούρες που περνάνε,
ανάμεσα απ' ένα μείγμα γης κι ουρανού,
φέρνουν κάποια ανάμνηση από παλιό ξημέρωμα!

Κάθε τρίτο φεγγάρι, οι μέρες τραβούσαν πίσω
καθυστερούσαν να έρθουν, λες επίτηδες!
-Για να κρατήσουνε το χρώμα της σελήνης,
και τ' άρωμα της θάλασσας που φέρνει ώρες - ώρες!

Κι είναι αυτό το κόκκινο, το χρώμα, αυτό, του Άρη,
αυτής της ονειρικής πατρίδας, κάποιου μέλλοντος.
Το λίγο φως που στέλνει, καθρεπτίζοντας το πρόσωπο του ήλιου,
χαϊδεύοντας μ' εκείνο τη σελήνη. -Δίνοντας κι εκεί το κόκκινο...

Μέσα σ' ένα ραγισμένο βράδυ, ίσως, στον βαρύ μου στοχασμό,
λίγες στάλες από ουράνιο περίπατο με βρήκανε.
Βγήκα λίγο, για να δω αν άλλαξε ο καιρός, και βράχηκα...
-Γέμισα από την αίσθηση του κόσμου!
Και την εικόνα από ένα όμορφο, ειδυλλιακό απόγευμα!